جمال رضايى

543

بيرجندنامه ( فارسى )

با نك آن پا سنگ را به خانهء دوّم مىانداخت و به‌همين ترتيب آن را تا خانهء ششم مىبرد و از آنجا با يك ضربه به بيرون مىانداخت . در خانهء چهارم كه نام آن " آسوده " ( ااسده asede ) بود حق داشت دو پايش را چند لحظه روى زمين بگذارد و اندكى استراحت كند و بعد به بازى ادامه بدهد . اگر سنگ بر روى خطّى قرار مىگرفت و يا از خانه‌ها خارج مىشد و يا در " دروازه " مىافتاد بازىكن " مىسوخت " و نفر بعدى بازى را شروع مىكرد . ( نقشهء يك ) نقشه 1 2 - 37 - اين نوع اختصاص به بيرجند داشت و بيشتر پسرها بازى مىكردند . نحوهء بازى تقريبا مانند نوع اوّل بود و بازيكن با همان شيوه عمل مىكرد . در اين " داو " خانهء نخستين " ااستانه astone " ( آستانه ) و نيمدايرهء انتهايى " دريا " نام داشت . بازيكن مىتوانست در خانه‌هاى 8 و 9 دو پايش را در دو طرف خط ( هر پا را در يك خانه ) بگذارد و اندكى آسوده بشود اين دو خانه بر روى هم ااسده asede " ( آسوده ) ناميده مىشد . ( نقشه دو ) نقشه 2